بالاخره بعد از این همه درد دندون کشیدن با داداشم رفتم پیش دکتری که به گفته دوست داداشم قیمت مناسب میگیره تا دم مطبش رفتیم متوجه شدیم خیلی وقت از اونجا رفته وعملا برنامه درست کردن دندون هام کنسل شد. هیچی دیگه از شاخص بد من خیلی از دندون هام با وجود مسواک زدن و.. خراب شدن .

واقعا خیلی عجیبه چرا باید تو این سن کم دندون خراب زیاد داشته باشم من که نه سیگار میکشم نه نوشابه و.. میخورم . تازه یکی از دندون های جلوم که عصب کشی کرده بودم سیا شده واین خیلی افتضاحه فکن با یه آدم دارم صحبت میکنم اولین چیزی که به چشمش میاد دندون سیاه کنه . واقعا از این همه بی پولی داره حالم بهم میخوره .

فکن مو ها داره دسته دسته می‌ریزه شوره دارم . به ماه پریود نشدم صورتم در جوش ، حالات افسردگیم داره بر میگرده . کلی چیز دیگه... با این حال پول درمان ندارم . من دارم فقر رو با گوشت و پوست لمس میکنم. همش به خودم میگم واقعا این زندگی ارزش این همه سختی رو داره؟اخرش که چی؟من که مثل هم سن وسالام که از زندگیم لذت نمی‌برم من که زندگی عادی ندارم من که نمیتونم مثل بقیه حتی ازدواج کنم ودوست داشته بشم . پس چرا دارم به این زندگی ادامه میدم. چرا دارم میرم رشته ای رو میخونم که این همه سختی و استرس داره مگه من کم تو زندگیم استرس کشیدم ؟اخرش چی میشه؟؟