نمیدونم چرا هی افکار مزخرفی خود تخریبی به سمتم هجوم میاره . الان من چه غلطی دارم میکنم،واقعا طرف مقابلم چه نیتی داره بهش میخوره آدم خوبی باشه ولی خب عجیبه ، ومنم برای اون عجیب تر . من آدم معمولی هستم که از معمولی هم معمولی تر وهاب ولی از یه طرف دیگخ عجیب و غریب .

رفتار هام و افکارم به سنم نمیخوره هنوز توی دوران نوجوانی وخامی گیر افتادم .هنوز هم بچه وپراز احساساتی که کنترل نمیشن. فردا آزمون دارم😓

به قول د باید روی پای خودم بایستم فکرم در زمینه برنامه نوشتن وپیش رفتن مطابق اون خیلی کنده ، وگرنه که خودم پیش میرفتم و زیر بار منت کسی نمی‌رفتم باید برای عمومی ها یه برنامه درست ودرمون بنویسم اول از هم استرس براش نگیرم.